ReadAct
အပိုင်း ၁ - ကိုယ့်ရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ရှာဖွေခြင်း
ဒီအခန်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ခင်ဗျားမှာ ရှိပြီးသား ခင်ဗျားရဲ့ ဘဝအခိုက်အတန့်တွေ၊ မှတ်ဉာဏ်လေးတွေနဲ့ ခင်ဗျားကို ခင်ဗျားဖြစ်လာစေခဲ့တဲ့ အလှည့်အပြောင်းလေးတွေကို ဖော်ထုတ်ဖို့ပါပဲ။
Matthew Dicks ပြောတာက "ထူးခြားတဲ့ ဘဝကို နေစရာ မလိုပါဘူး၊ သာမန်ဘဝကို နက်နက်နဲနဲ သတိထားမိဖို့ပဲ လိုပါတယ်" တဲ့။
အနှစ်ချုပ်: ဇာတ်လမ်းကောင်းတွေ ပြောပြနိုင်ဖို့နေ့စဉ်ဘဝထဲက ပြောပြသင့်တဲ့ အခိုက်အတန့်လေးတွေကို မြင်တတ်အောင် လေ့ကျင့်ရမယ်။
အခန်း ၁ — ငါ မင်းကို ကတိပေးတယ်
ဇာတ်လမ်းပြောတယ်ဆိုတာ စင်ပေါ်က လူတွေအတွက်ပဲ မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားနဲ့လည်း ဆိုင်တယ်။ ဇာတ်လမ်း ပြောတတ်တာက ခင်ဗျားရဲ့ ဆက်ဆံရေး၊ စကားပြောဆိုမှု၊ သင်ကြားမှုနဲ့ စည်းရုံးနိုင်စွမ်းကို အံ့ဩလောက်အောင် တိုးတက်စေတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ ဘဝကို ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာစေမှာ၊ ပိုပြီး လူသားဆန်လာစေမှာ သေချာတယ်။ ကတိပေးပါတယ်၊ ဒီနည်းလမ်းတွေ အတိုင်း လိုက်လုပ်ရင် ခင်ဗျားလည်း ထိရောက်တဲ့ ဇာတ်လမ်းပြောသူ ဖြစ်လာမယ် ဆိုတာ။
အခန်း ၂ — ဇာတ်လမ်းဆိုတာ ဘာလဲ? (ညစာ စမ်းသပ်ချက်ဆိုတာကော?)
ဇာတ်လမ်းဆိုတာ ရိုးရိုး အဖြစ်အပျက်တစ်ခု မဟုတ်ဘူး။ ဒါဟာ အချိန်နဲ့အမျှ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ပြောင်းလဲမှု တစ်ခုဖြစ်ရမယ်။ ဇာတ်လမ်းအစနဲ့ အဆုံးမှာ ခင်ဗျားရဲ့ စိတ်၊ ခံစားချက် ဒါမှမဟုတ် ယုံကြည်ချက် တစ်ခုခု ပြောင်းလဲသွားရမယ်။ ပြောင်းလဲမှု မရှိရင် မှတ်တမ်းစကားပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။
• သတိထား: သူများဇာတ်လမ်းကို မပြောဘဲ၊ ခင်ဗျားရဲ့ ဇာတ်လမ်းကိုသာ ပြောပါ၊ ခင်ဗျားက ဇာတ်ဆောင်ပဲ။
• Dinner Test (ညစာ စမ်းသပ်ချက်): ခင်ဗျား သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ညစာစားရင်း သဘာဝအတိုင်း ပြောမယ့် ပုံစံအတိုင်းပဲ ပြောပါ၊ မဖန်တီးပါနဲ့။ လူတွေဟာ ခင်ဗျားရဲ့ စစ်မှန်မှုကိုပဲ ချစ်ကြမှာ။
အခန်း ၃ — ဘဝ တစ်သက်တာ အိမ်စာ
ဒါက ဒီစာအုပ်ရဲ့ အရေးအကြီးဆုံး အလေ့အကျင့်ပဲ။ ညတိုင်း၊ အိပ်ရာမဝင်ခင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးပါ- “ဒီနေ့ထဲကနေ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ပြောရမယ်ဆိုရင်၊ ဘာဖြစ်မလဲ?” ပြီးရင် ဝါကျတစ်ကြောင်း၊ နှစ်ကြောင်းလောက် ချရေးလိုက်ပါ။
• ဒီအလေ့အကျင့်က ခင်ဗျားရဲ့ဦးနှောက်ကို အဓိပ္ပာယ်ကို ရှာဖွေတတ်အောင် လေ့ကျင့်ပေးတယ်။
• ခင်ဗျားရဲ့ သာမန်ဘဝကနေ ဇာတ်လမ်းတွေ ပြောပြဖို့ ကုန်ကြမ်းတွေ ရလာစေမယ်။ နေ့စဉ်ဘဝမှာ ပိုပြီး ဂရုတစိုက်နဲ့ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်တတ်လာမယ်။
အခန်း ၄ — ကလောင်ထိပ်မှာ အိပ်မက်မက်ခြင်း
ခင်ဗျား မမှတ်မိဘူးလို့ ထင်ရတဲ့ အသေးစိတ်လေးတွေဟာ စာစရေးလိုက်တာနဲ့ ပေါ်လာတတ်တယ်။ စိတ်ကူးမရှိရင်တောင် စိတ်ထဲပေါ်လာတာကို ၁၀ မိနစ် ဆက်တိုက် ရေးချလိုက်ပါ။ ဘာမှ စိစစ်မနေနဲ့။ခင်ဗျားရဲ့ မသိစိတ်က ဇာတ်လမ်းအတွက် အရေးကြီးတဲ့ အပိုင်းတွေကို ပေးလာလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ ဖန်တီးနိုင်စွမ်းကို လှုပ်နှိုးလိုက်ပါ။
အခန်း ၅ — ပထမ၊ နောက်ဆုံး၊ အကောင်းဆုံး၊ အဆိုးဆုံး
ဇာတ်လမ်းစိတ်ကူးတွေ ထုတ်ဖို့အတွက် အရမ်းအဆင်ပြေတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိတယ်။ ဒီအချက် (၄) ချက်နဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်မေးကြည့်ပါ။
• ပထမ (ပထမဆုံး အမှား၊ ပထမဆုံး အလုပ်)
• နောက်ဆုံး (နောက်ဆုံး ပျော်ရွှင်ခဲ့ရတဲ့အချိန်)
• အကောင်းဆုံး (အကောင်းဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်)
• အဆိုးဆုံး (အဆိုးဆုံး ဝေဖန်မှု)
စိတ်ခံစားမှု ရှိတဲ့ အခိုက်အတန့်တွေတိုင်းဟာ ဇာတ်လမ်းတွေ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။
“ခင်ဗျားမှာ ပြောပြဖို့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ဇာတ်လမ်းပေါင်း ရာချီရှိနေပြီ။ ခု ခင်ဗျား သတိထားမိဖို့ပဲ လိုတော့တယ်။”
ခင်ဗျားရဲ့ ဘဝ ဇာတ်လမ်းတွေကို ရှာဖွေနည်း
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝဟာ အပြင်ပန်းကကြည့်ရင် သာမန်လေးတွေလိုပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ခံစားမှု၊ ပြောင်းလဲမှု ဒါမှမဟုတ် "အာ... ဒီလိုကိုး" ဆိုတဲ့ ထိုးထွင်းဉာဏ်တွေ ပါနေတဲ့ ဇာတ်လမ်းကောင်းလေးတွေ ရှိနေကြပါတယ်။ Matthew Dicks က အဲဒီအခိုက်အတန့်တွေကို ရှာဖွေပြီး ဖမ်းဆုပ်နိုင်မဲ့ လေ့ကျင့်ခန်း ၅ မျိုးကို ဖော်ပြထားပါတယ်။
၁။ ဘဝ တစ်သက်တာ အိမ်စာ
နမူနာ-
• မက်သယူးရဲ့ သမီး- "ကျွန်တော့်သမီးလေးက သူအသက်ကြီးသွားရင်ရော ချစ်နေဦးမလား မေးတော့၊ ကျွန်တော် ချစ်တဲ့သူတွေကို ဆုံးရှုံးရမှာကို ဘယ်လောက်ကြောက်နေလဲဆိုတာ သဘောပေါက်သွားတယ်" တဲ့။
• ဘာလို့ အလုပ်ဖြစ်လဲ: သေးငယ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ခံစားချက် ပြင်းတယ်။ ငါးစက္ကန့်စာ 'ဟာခနဲ' သိလိုက်တဲ့ အချိန် (ကြောက်ရွံ့မှု) ပါနေတယ်။
• ကျောင်းသားတစ်ယောက်ရဲ့ အမေး- "ဒီနေ့ စာသင်ပြီးတော့ ကျောင်းသားတစ်ယောက်က 'ဆရာ အဆင်ပြေရဲ့လား' လို့ မေးတယ်။ အဲ့ချိန်မှ ဘယ်သူမှ ကျွန်တော့်ကို အဲဒီလို မမေးဖူးမှန်း သိလိုက်ရတယ်" တဲ့။
• ဘာလို့ အလုပ်ဖြစ်လဲ: ရိုးရိုးလေးပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အထီးကျန်မှုနဲ့ ချိတ်ဆက်မှုကို ဖော်ထုတ်ပေးတယ်။ ဇာတ်လမ်းရဲ့ အစပဲ။
၂။ ငါးစက္ကန့် အခိုက်အတန့် ရှာဖွေနည်း
နမူနာ-
• အချစ်ဆုံး သူငယ်ချင်း- "ငါပြောင်းတော့မယ်ပြောတော့ သူက မနေပါနဲ့လို့ မပြောဘဲ ဖက်လိုက်တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ခင်မင်မှုစစ်စစ်ဆိုတာ စကားလုံး မဟုတ်ဘဲ ရှိနေပေးတာမှန်း ငါသဘောပေါက်သွားတယ်။"
• ပြောင်းလဲမှု: သူငယ်ချင်းဆိုတာ စကားပြောတာကနေ → တည်ရှိနေတာ ဖြစ်သွားတယ်။ အဖက်ခံရတဲ့ ငါးစက္ကန့်က အရေးကြီးဆုံးပဲ။
• ခိုးမိတဲ့ကလေး- ကျောင်းရန်ပုံငွေပွဲက ပိုက်ဆံကို ခိုးတာမိတော့ ကျောင်းအုပ်ကြီးက "မင်းက ကလေးဆိုးမဟုတ်ဘူး၊ ရွေးချယ်မှုမှားသွားတာပဲ" လို့ ပြောတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခွင့်ဆိုတာ ရှိမှန်း သိလိုက်ရတာတဲ့။
• ပြောင်းလဲမှု: ရှက်ရွံ့စိတ်ကနေ → မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်သွားတယ်။
၃။ ညစာစားပွဲ စမ်းသပ်ချက်
နမူနာ (ညစာစားသလို ပြောတာ)-
"အဲဒါနဲ့ ငါက ငါးတန်းကျောင်းသားတွေရှေ့မှာ ရပ်ပြီး နေအဖွဲ့အစည်းအကြောင်း ရှင်းပြတော့မလို့၊ ငါ့ဘောင်းဘီဇစ်က ပြုတ်ကျနေတာလေ။ 'ငါ ပြင်ရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်သူမှ မမြင်ပါစေနဲ့လို့ ဆုတောင်းရမလား' ပဲ စဉ်းစားနေမိတယ်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ သူတို့ အကုန်လုံး မြင်ကြတာပေါ့။"
• ဘာလို့ အလုပ်ဖြစ်လဲ: ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းနဲ့ သဘာဝကျတယ်။ စာအုပ်ထဲက စကားလုံးတွေ မဟုတ်ဘူး။
ဒီလို မဟုတ်ဘူး: "အရှက်ရစရာ အခိုက်အတန့်တစ်ခုမှာ၊ ကျွန်တော့်ဘောင်းဘီကို ကလေးနှစ်ဆယ့်ငါးယောက်ရဲ့ အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေမှုအောက်မှာ ဇစ်မပိတ်ဘဲ ရှိနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်..." (ဒါက အရမ်း စာပေဆန်လွန်းတယ်)
၄။ ကလောင်အဆုံးမှာ အိပ်မက်မက်ခြင်း
နမူနာ-
• ခေါင်းစဉ်: "နောက်ဆုံး ကြောက်ခဲ့ရတဲ့ အချိန်..."
• ရေးနေရင်းနဲ့ "အသက် ၇ နှစ်မှာ ဈေးဝယ်စင်တာမှာ လမ်းပျောက်ခဲ့တာ" ကို စရေးမိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရေးရင်းနဲ့ "အမေက အလုပ်ကနေ လာကြိုဖို့ နောက်ကျတော့ ပလက်ဖောင်းမှာ ထိုင်စောင့်နေတဲ့အချိန်" ကိုပါ သတိရသွားတယ်။
• အဓိပ္ပာယ်: မူလအမှတ်ရစရာ နှစ်ခုကြားက ဆက်သွယ်မှုကို ဖော်ထုတ်ပေးလိုက်တာပဲ။ အမေပေါ် မှီခိုနေရတာ မပြီးဆုံးသေးဘူးဆိုတဲ့ စိတ်ခံစားချက် အမှန်တရားက ထွက်လာတယ်။
၅။ ပထမဆုံး/ နောက်ဆုံး/ အကောင်းဆုံး/ အဆိုးဆုံး
နမူနာ-
• ပထမဆုံး အနမ်း- "၁၂ နှစ်သား၊ စာကြည့်တိုက်နောက်ကွယ်မှာ။ Dr. Pepper အရသာရတယ်။ ဆန်းကြယ်မယ် ထင်ထားတာ စေးကပ်ရှုပ်ထွေးနေတာပဲလို့ တွေးမိတယ်"
• → မျှော်လင့်ချက်နဲ့ လက်တွေ့အကြောင်း ဇာတ်လမ်းဖြစ်နိုင်တယ်။
• နောက်ဆုံး ကျောင်းပိတ်ရက်- "ငါးတန်းကလေးတွေ ကျောင်းနောက်ဆုံးနေ့ နှုတ်ဆက်တော့ တစ်ယောက်က 'ကျွန်တော့်ကို လက်မလျှော့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်' လို့ တိုးတိုးလေးပြောတယ်။ ငါ တကယ် လက်လျှော့မလိုဖြစ်ခဲ့တာ သဘောပေါက်သွားတယ်"
• → ကိုယ့်ကိုယ်ကို သံသယဝင်မှုနဲ့ ရည်ရွယ်ချက်အကြောင်း ဇာတ်လမ်း။
• အကောင်းဆုံး လက်ဆောင်- "မင်္ဂလာပွဲနေ့မှာ အဖေက သူ့နာရီဟောင်းကို ပေးတယ်။ ငယ်ငယ်က အဲဒါကို ခိုးဝတ်ဖူးတယ်။ မင်း အခု နာရီကို ထိန်းသိမ်းဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ လို့ ပြောလိုက်သလိုပဲ"
• → ရင့်ကျက်မှုနဲ့ အမွေအနှစ်အကြောင်း ဇာတ်လမ်း။
• အဆိုးဆုံး အလုပ်- "ညဘက် ဂက်စ်ဆိုင်မှာ အလုပ်လုပ်တော့ သန်းခေါင်ကျော် ခေါင်းလောင်းသံမြည်တိုင်း ကြောက်ခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီမှာ လူစိမ်းတွေနဲ့ စကားပြောဖို့ သင်ယူခဲ့ရတယ်"
• → ကြောက်ရွံ့မှုကနေ တိုးတက်လာတဲ့အကြောင်း ဇာတ်လမ်း။
အနှစ်ချုပ်ကတော့..
အကြီးစား အဖြစ်အပျက်တွေက အရေးမကြီးဘူး။ ခင်ဗျားကို ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့တဲ့ စိတ်ခံစားမှုရှိတဲ့ အခိုက်အတန့်လေးတွေကသာ အရေးပါတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေ ဖြစ်တယ်။
ဒီနည်းလမ်းတွေ သုံးတဲ့အခါ သတိထားရမှာ-
• ဖြစ်ရပ်ကိုမဟုတ်ဘဲ စိတ်ခံစားမှုကိုပဲ အဓိကထား။ ဘာဖြစ်လဲထက် ဘယ်လိုပြောင်းလဲသွားလဲဆိုတာ ကြည့်။
• ရိုးသားပါ။ ခင်ဗျားရဲ့ အားနည်းချက်တွေ၊ ကြောက်ရွံ့မှုတွေက အကောင်းဆုံး ဇာတ်လမ်းကုန်ကြမ်းတွေ။
• သင်ခန်းစာ မဟုတ်ဘဲ အခိုက်အတန့်ကို ဖမ်းယူပါ။ အဓိပ္ပာယ်ကို အတင်းကြီး မထည့်ပါနဲ့၊ သူ့ဘာသာသူ ပေါ်လာပါစေ။
ယခု လက်တွေ့အသုံးချ စာအုပ်ကို Matthew Dicks ရဲ့ Storyworthy စာအုပ်မှ ကောက်နှုတ်ပြီး ReadAct အဖွဲ့သားများမှ ပြင်ဆင်၊ တည်းဖြတ်ပါတယ်။
ReadAct: တကယ်ပြောင်းလဲဖို့ ဖတ်ပြီးရင် ထလုပ်
Keep Reading