ပါပီလွန်နှင့်ဗင်ဂို စာအုပ်ထဲက နိုးစက်

ပါပီလွန် နှင့် ဗင်ဂို ( Papillon and Bingo ) စာအုပ်ထဲက အကြောင်းအရာတစ်ခုကို အခွင့်ကြုံတိုင်း နိုးစက်လေးပေးထားမိတယ်။ ပါပီလွန် က အနာကြီးရောဂါသည်တွေ စိတ်မနှံ့တော့တဲ့ အကျဉ်းသားတွေ ထားတဲ့ကျွန်းကနေ လွတ်မြောက်လာတဲ့အချိန် ခေါင်းထဲအတွေးတစ်ခုပဲရှိတယ်။ သူကို မတရားသဖြင့် ‌ထောင်ထဲတွန်းပို့ခဲ့တဲ့ လူတွေကို ပါရီမြို့မှာ မရ ရ‌အောင်ရှာမယ်၊ ပြီးရင် ကလဲ့စားချေမယ်၊ သ/တ်ပြစ်မယ် ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ခိုင်မာနေခဲ့တယ်။ အဲ့စိတ်ကူးတွေနဲ့ ခဏနားခိုရာကိုလံဘီယာ ရွာတစ်ရွာမှာ ရီတာ ဆိုတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့တွေ့ခဲ့တယ်။သူဘဝအတွက် ရီတာ နဲ့ တွေ့ဆုံမှုက တကယ့် turning point ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ ပါပီလွန်ရဲ့ကလဲ့စားချေမယ့် စိတ်ကူးတွေလွင့်ပြယ်သွားအောင် ၊လူကောင်း ပါပီလွန်ဘ၀ ရအောင် ပုံဖော်ပေးသူက သူမဖြစ်နေလို့ပါပဲ။သူမပြောတဲ့စကားကို သံမှိုစွဲနေတယ်။

"လူကောင်း၊ လူဖြောင့် ၊ စကားဟာ အရိုးလိုပဲ မြဲတဲ့လူ ၊ တည်ကြည်တဲ့ လူဆိုတာမျိုးဖြစ်အောင် နေပြရမယ်၊ ဒီလိုသာ နေနိုင်တယ်ဆိုရင် ကလဲ့စားချေချင်တဲ့ လူတွေကို ကလဲ့စားချေပြီးသား ဖြစ်နေပြီ ၊ ရှင် မှန်တယ်၊ သူတို့ဟာ ရှင်ကိုမတရားတစ်ကျွန်းပို့ပစ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ အကုန်ပေါ်လွင်နေပြီ ၊ အားလုံး သိအောင် ပြထားသလိုသူတို့က ရှင်ကို ဒီလိုဖြစ်စေချင်တာ၊ အဲလိုမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ရှင်ပြသရမယ် ဒါထက်ကောင်းတဲ့ ကလဲ့စားချေနည်းဆိုတာ ဘာရှ