"စာအရေးအသား ကောင်းစေရန်" – အပိုင်း ၁: အခြေခံမူများ

ဒီ ပထမအပိုင်းမှာ စာရေးသားမှု ကောင်းမွန်စေဖို့ မရှိမဖြစ် လိုက်နာရမယ့် အခြေခံမူတွေကို ပြောပြထားပါတယ်။

၁။ အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်ရေး (The Transaction) 

• စာရေးတယ်ဆိုတာ စာဖတ်သူနဲ့ ကိုယ့်ကြားမှာ တံတားတစ်စင်း ဆောက်တာပဲ။
• စာဖတ်သူတွေက ကိုယ်ပေးတဲ့ အချက်အလက်တွေ အပြင်၊ အဲ့ဒီ နောက်ကွယ်က ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထား၊ ခံစားချက်ကိုပါ သိချင်ကြတာ။
• ပညာရှင်တွေဆိုတာ နေ့တိုင်း ရေးကြတာ၊ နေ့တိုင်း မဆုတ်မနစ် ပြင်ဆင်ကြတာ။ စာရေးတာကို ခံစားချက်ပေါ်မှ ထလုပ်တဲ့ အလုပ်လို့ မသတ်မှတ်ဘူး။ နေ့စဉ် လေ့ကျင့်နေရတဲ့ လက်မှုပညာ တစ်ရပ်လို သဘောထားကြတယ်။
• စာဖတ်သူ ကိုယ့်ကို ယုံကြည်ဖို့ ကိုယ်ယုံကြည်တဲ့အတိုင်း စစ်မှန်စွာ ရေးရမယ်။ ကိုယ့်ရင်ထဲက ခံစားချက်၊ အတွေးတွေက စာမျက်နှာပေါ် ရောက်နေပါစေ။ ဟန်ဆောင်တာကို စာဖတ်သူ ချက်ချင်းသိတယ်။
•  အဓိကအချက်: တကယ်တော့ စာရေးသူဟာ သူ့ကိုယ်သူ ရောင်းချနေတာပဲ။

၂။ ရိုးရှင်းလွယ်ကူခြင်း (Simplicity) 

• စာကောင်းဆိုတာ ရှင်းလင်းတဲ့ တွေးခေါ်မှုက စတာပဲ။ အတွေးတွေ ရှုပ်ထွေးနေရင် စာကို ရှင်းအောင် ဘယ်လိုမှ ရေးလို့မရဘူး။
• စာအများစုမှာ မလိုတဲ့စကားလုံးတွေ၊ ဖောင်းပွနေတဲ့ စကားစုတွေနဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေ အရမ်းများနေတယ်။
• စာကြောင်းတိုင်းကို တတ်နိုင်သမျှ ရိုးရှင်းအောင် လုပ်ပါ။ စကားလုံး ရှည်ကြီးတွေအစား တိုတိုလေးတွေ သုံးပါ။
• စာဖတ်သူတွေက အလုပ်များတယ်၊ အာရုံပျံ့လွင့်လွယ်တယ်ဆိုတာ သတိရ။ သူတို့ကို ဆွဲမထားနိုင်ရင် ကိုယ့်အမှားပဲ။
• ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မေးကြည့်ပါ- "ငါ ဘာပြောဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ? ပြောပြီးပြီလား?"
•  အဓိကအချက်: "ကြည်လင်တဲ့ အတွေးက ကြည်လင်တဲ့ စာရေးသားမှု ဖြစ်လာစေတယ်။"

၃။ ရှုပ်ထွေးမှုများ (Clutter) 

• ရှုပ်ထွေးမှုဆိုတာ စာကောင်းရဲ့ ရန်သူပဲ။ မလိုအပ်တဲ့ စကားလုံး၊ ရုံးသုံး စကားကြီးတွေ၊ ဘန်းစကားတွေက အဓိပ္ပာယ်ကို ဖုံးကွယ်ပစ်တယ်။
• ဟန်ဆောင်ထားတဲ့ ဘာသာစကားတွေကို ဖယ်ပြီး ရိုးရှင်းတဲ့ စကားလုံးနဲ့ အစားထိုးလိုက်။
• ရှုပ်ထွေးတာကို ရှာတတ်အောင် လေ့ကျင့်။ စကားလုံး၊ စကားစု၊ စာကြောင်းတစ်ခုခုက အသစ်အဆန်းကို ထပ်မပေးရင် ဖျက်ပစ်လိုက်။
• ပထမမူကြမ်းတွေကို အဓိပ္ပာယ် မပျက်၊ အသံ မပျက်ဘဲ တစ်ဝက်လောက် ဖြတ်ချလို့ရတယ်။
• အဓိကအချက်: "ရိုးရှင်းအောင် လုပ်၊ ရိုးရှင်းအောင် လုပ်။ စကားလုံးတိုင်း နေရာယူဖို့ ထိုက်တန်ရမယ်။

၄။ ဟန်ပန် (Style) 

• ဟန်ပန်ဆိုတာ အလှဆင်တာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါဟာ စာရေးသူရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ကိုယ်ပိုင်အသံ ပေါ်လာအောင် လုပ်တာ။
• ဟန်ပန်ကို အတုလုပ်လို့ မရဘူး၊ ဝယ်ယူလို့ မရဘူး။ ယုံကြည်မှုနဲ့ ရိုးသားမှုကနေ ပေါက်ဖွားလာတာ။
• စိတ်ကို လျှော့ပါ၊ ကိုယ့်ပုံစံအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ။ အပြင်မှာ စကားပြောသလို ရေးပါ။
• ပထမမူကြမ်းက တခါတလေ တောင့်တောင့်ကြီး ဖြစ်နေတတ်တယ်။ ကိုယ့်ရဲ့ သဘာဝ စည်းချက် ပေါ်လာတဲ့အထိ ပြန်ရေးပါ။
• ပေါ်ပင်တွေနောက် မလိုက်နဲ့၊ သူများကို မတုပနဲ့။ တည်ငြိမ်တဲ့ လေ့ကျင့်မှုနဲ့ ကိုယ့်အသံကိုရှာ။
•  အဓိကအချက်: "ကိုယ့်ပုံစံ အတိုင်း ဖြစ်ပါစေ။ စာဖတ်သူတွေက သူတို့နဲ့ စကားပြောနေတဲ့သူကို စစ်မှန်စေချင်ကြတာ။"

၅။ ပရိသတ် (The Audience) 

• "အများပြည်သူ ပရိသတ်" ကို မေ့လိုက်။ ကိုယ့်အတွက်ကို အရင်ရေး။
• ကိုယ်ရေးတာကို ကိုယ်တိုင် ကြိုက်နေရင် ကိုယ့်နဲ့သင့်တော်တဲ့ စာဖတ်သူတွေလည်း ကြိုက်လာလိမ့်မယ်။
• စာဖတ်သူတွေကို ရှင်းလင်းပြတ်သားမှုနဲ့ လေးစားကြောင်းပြ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ထင်မြင်ချက်ကို မကြောက်နဲ့။ လူတိုင်း ကိုယ့်ကို သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး။
• လက်မှုပညာ (ရှင်းလင်းမှု၊ စနစ်ကျမှု၊ ရိုးရှင်းမှု) ကို ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်၊ ပြီးမှ ဘယ်သူ့မျက်နှာမှ မထောက်ဘဲ ကိုယ်ဘယ်သူလဲဆိုတာ ဖော်ပြလိုက်။
• လူတိုင်းကို ကျေနပ်အောင် ကြိုးစားတဲ့စာက ဘယ်သူ့ကိုမှ ကျေနပ်စေမှာ မဟုတ်ဘူး။
• အဓိကအချက်: ကိုယ့်ကိုယ်ပိုင် နှစ်သက်မှုအတွက် ရေးပါ။ ကိုယ့်အတွက် မှန်ကန်တယ်ထင်ရင် ကိုယ့်လိုပဲ စိတ်ဝင်စားသူတွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်။

၆။ စကားလုံးများ (Words) 

• စကားလုံးတွေဟာ ကိုယ့်ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော လက်နက်တွေပဲ။ တိတိကျကျနဲ့ သံစဉ်ကိုက် အသုံးပြု။
• ပျင်းစရာကောင်းတဲ့ စကားစုတွေ၊ ပေါ်ပင် စကားလုံးတွေ ရှောင်။
• အဘိဓာန်နဲ့ Thesaurus ကို အနီးမှာထား။ အဓိပ္ပာယ်နီးစပ်တဲ့ စကားလုံးတွေကြားက ကွဲပြားမှုလေးတွေကို လေ့လာ။
• စည်းချက်နဲ့ အသုံးအနှုန်းမျိုးစုံကို အတွင်းစိတ်နဲ့ နားလည်အောင် စာရေးကောင်းတွေရဲ့ စာကို ဖတ်။
• ကိုယ့်စာကြောင်းတွေကို အသံထွက်ဖတ်ပြီး ပြန်နားထောင်။ စာကောင်းဟာ စာမျက်နှာပေါ်မှာ လှသလို နားထဲမှာလည်း ရှောခနဲ ဝင်သွားရမယ်။
• အဓိကအချက်: စကားလုံးတွေကို လေးစားပါ။ သူတို့ရဲ့ မူရင်း၊ အလေးအပေါ့နဲ့ စည်းချက်ကို လေ့လာပါ။

၇။ အသုံးပြုမှု (Usage) 

• အချိန်ရဲ့ စမ်းသပ်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့၊ အားကောင်းတဲ့ စကားလုံးတွေကို ဇောင်းပေးသုံး။
• သဒ္ဒါစည်းမျဉ်းတွေက အရေးကြီးပေမဲ့၊ သူတို့က အဓိပ္ပာယ်ကို အထောက်အကူပြုဖို့ပဲရှိတာ။ ဖော်ပြချက်ကို လာချုပ်ချယ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။
• ပန်းတိုင်က ပြီးပြည့်စုံဖို့ မဟုတ်ဘူး။ သန့်ရှင်း၊ သဘာဝကျပြီး အသက်ဝင်တဲ့ ဆက်သွယ်မှုကို ပေးဖို့ပဲ။
• အဓိကအချက်: ကောင်းတဲ့ အသုံးပြုမှုဆိုတာ စာဖတ်သူတွေ လွယ်လွယ်ကူကူ နားလည်နိုင်အောင် ကူညီပေးပြီး ကိုယ့်ကို လူသားဆန်တယ်လို့ ထင်မြင်စေတဲ့အရာပဲ။

အပိုင်း ၁ ရဲ့ အဓိက မှတ်သားစရာများ

• စာရေးတာက စဉ်းစားတာပဲ။ စာရွက်ပေါ်မှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းဖြစ်ဖို့ ကိုယ့်ခေါင်းထဲမှာ အရင်ရှင်းနေရမယ်။
• အရာရာကို ရိုးရှင်းအောင် လုပ်။ စာကြောင်း၊ ပုံစံ၊ စကားလုံး ရွေးတာ အကုန်ပဲ။
• ပြန်ပြင်ရေးသားတာက အပိုအလုပ် မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒါကမှ တကယ့်စာရေးတာ ဖြစ်လာတဲ့ နေရာ။
• ရိုးသားပါ။ ကိုယ့်ရဲ့အသံဟာ ကိုယ့်ကို ခွဲခြားသိစေမယ့် "လက်မှတ်" လိုပဲ။
• စာဖတ်သူရဲ့ အချိန်ကို လေးစားပါ။ တိုပါစေ၊ ရှင်းပါစေ၊ ရိုးသားပါစေ။
• စာရေးတာကို နှိမ့်ချမှုနဲ့ ဂရုစိုက်မှုတွေနဲ့ နေ့စဉ်လုပ်နေရတဲ့ လက်မှုပညာ တစ်ခုလို သဘောထားပါ။

ဒီလေ့ကျင့်ခန်းတွေက "On Writing Well" ရဲ့ အခြေခံမူတွေနဲ့ တွဲလုပ်ဖို့ပါ။

လေ့ကျင့်ခန်း ၁ – လူသားတစ်ယောက်လို ရေးပါ

• ရည်ရွယ်ချက်: ကိုယ်ရေးတဲ့ စာနောက်ကွယ်က "ကိုယ်ပိုင်ဟန်" ကို ရှာကြည့်ဖို့။
• လေ့ကျင့်ခန်း:
• ကိုယ့်အကြောင်း၊ အလုပ်၊ ဝါသနာ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်သိပ်ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုကို ရွေး။
• အဲဒါကို သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကို ရှင်းပြသလိုမျိုး စာပိုဒ်တိုလေး တစ်ပိုဒ် ရေးကြည့်။
• ပြီးရင် အဲဒီစာပိုဒ်ကိုပဲ သတင်းစာ ဒါမှမဟုတ် ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်အတွက် ရေးရသလိုမျိုး ပြန်ရေးကြည့်။
• နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ — ဘယ်ဟာက ကိုယ့်စတိုင်နဲ့ ပိုတူလဲ? ကိုယ် "စာရေးဆရာကြီး တစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါ" ဘာတွေ ဆုံးရှုံးသွားလဲ၊ ဘာတွေ ပိုရလာလဲ?
• သင်ခန်းစာ: စာဖတ်သူတွေက လှပတဲ့စကားလုံးထက် ရိုးသားမှု နဲ့ ပိုပြီး ဆက်သွယ်မိတယ်။

လေ့ကျင့်ခန်း ၂ – ရှုပ်ထွေးမှုတွေကို ရှင်းထုတ်ပါ

• ရည်ရွယ်ချက်: ကိုယ့်စာကြောင်းတွေကို ချွေတာသုံးစွဲနိုင်ဖို့။
• လေ့ကျင့်ခန်း:
• ကိုယ်သိတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ဖော်ပြတဲ့ စာကြောင်း ၃၊၄ ကြောင်း ရေးပါ။
• မလိုတဲ့ စကားလုံးမှန်သမျှ (ဥပမာ- အမှန်စင်စစ်၊ တကယ်၊ အလွန်၊ ကြောင့်) ကို မျဉ်းတား လိုက်ပါ။
• အဓိပ္ပာယ်မပျက်ဘဲ အရှည်ကို တစ်ဝက်လောက် ဖြစ်အောင် ပြန်ရေးကြည့်ပါ။
• စဉ်းစားပါ — ပိုတိုတဲ့ ဗားရှင်းက ပိုရှင်းနေသလား?
• စည်းမျဉ်း: စကားလုံးတစ်လုံးက နေရာရဖို့ မထိုက်တန်ဘူးဆိုရင် ဖျက်ပစ်လိုက်။

လေ့ကျင့်ခန်း ၃ – ပေါင်းမြက်တွေကို ခွဲခြားသိမြင်ပါ

• ရည်ရွယ်ချက်: ပြင်ဆင်တဲ့ အမြင်ကို လေ့ကျင့်နိုင်ဖို့။
• လေ့ကျင့်ခန်း:
• အီးမေးလ်၊ ကြော်ငြာစာရွက် ဒါမှမဟုတ် ဝက်ဘ်ဆိုဒ်တစ်ခုက စာပိုဒ်တစ်ပိုဒ် ယူပါ။
• အဲ့ဒါကို အသက် ၁၂ နှစ် ကလေးကို ရှင်းပြသလိုမျိုး ရိုးရှင်းတဲ့စကားနဲ့ ပြန်ရေးပါ။
• စဉ်းစားပါ — ရှင်းလင်းမှုက ကိုယ့်ရဲ့ အသံနဲ့ ယုံကြည်မှုကို ဘယ်လိုပြောင်းလဲသွားစေလဲ?
• စည်းမျဉ်း: ရှုပ်ထွေးမှုက အဓိပ္ပာယ်ကို ဖုံးတယ်။ ရှင်းလင်းပြတ်သားမှုက ယုံကြည်ကိုးစားမှုကို တည်ဆောက်တယ်။

လေ့ကျင့်ခန်း ၄ – ကိုယ့်ရဲ့ အသံကို ရှာပါ

• ရည်ရွယ်ချက်: စာရွက်ပေါ်မှာ ကိုယ့်ပြောစကားအတိုင်း အသံထွက်စေဖို့။
• လေ့ကျင့်ခန်း:
• "ငါ ယုံကြည်တာကတော့..." ဒါမှမဟုတ် "ငါ သင်ယူခဲ့တာကတော့..." လို့ စတဲ့ စာကြောင်း ၃ ကြောင်း ရေးပါ။
• အသံထွက် ဖတ်ကြည့်ပါ။ သဘာဝကျသလား၊ တောင့်တောင့်ကြီး ဖြစ်နေသလား?
• ကိုယ်တကယ် ပြောမယ့် စကားလုံးမျိုး ဖြစ်သွားအောင် ပြန်ရေးပါ။ ကိုယ့်အတွက် ဘယ်စည်းချက်နဲ့ အသံက အစစ်မှန်ဆုံး ခံစားရလဲ?
• စည်းမျဉ်း: ဟန်ပန်ဆိုတာ အလှဆင်တာ မဟုတ်ဘူး၊ ယုံကြည်မှုနဲ့ ရိုးသားမှုကနေ ပေါက်ဖွားလာတာ။

လေ့ကျင့်ခန်း ၅ – ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် ရေးပါ

• ရည်ရွယ်ချက်: စစ်မှန်တဲ့ ကိုယ့်ပုံစံကို ဖော်ပြပြီး ယုံကြည်မှု တည်ဆောက်ဖို့။
• လေ့ကျင့်ခန်း:
• ကိုယ် အရမ်းစိတ်ဝင်စားတဲ့ အကြောင်းအရာ တစ်ခုအကြောင်း စာပိုဒ်တစ်ပိုဒ် ရေးပါ။
• ဘယ်သူဖတ်မယ်ဆိုတာ လုံးဝ မစဉ်းစားနဲ့ — ကိုယ့်အတွက်ပဲ ရေး။
• နောက်မှ ကိုယ့်ရဲ့ စံပြစာဖတ်သူကို စိတ်ကူးပြီး အသံထွက် ပြန်ဖတ်ကြည့်။
• စဉ်းစားပါ — လွတ်လပ်စွာ ရေးရတာ ဘယ်လိုခံစားရလဲ? ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှု ထွက်ပေါ်လာသလား?
• စည်းမျဉ်း: ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် အရင်ဆုံးရေးပါ။ ရှင်းလင်းမှုနဲ့ ယုံကြည်မှုက မှန်ကန်တဲ့ စာဖတ်သူတွေကို ဆွဲဆောင်လိမ့်မယ်။

လေ့ကျင့်ခန်း ၆ – စကားလုံးတွေကို လေးစားပါ

• ရည်ရွယ်ချက်: စကားလုံး အသိအမြင်ကို ချဲ့ထွင်မယ်။
• လေ့ကျင့်ခန်း:
• ကိုယ်မကြာခဏ သုံးတဲ့ ပျင်းစရာကောင်းတဲ့ နာမဝိသေသန တစ်ခု (ကောင်း၊ လှ၊ ဆိုး) ကို ရွေးပါ။
• အဲဒီအစား သီးခြားအလေးအပေါ့ အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ ပိုအားကောင်းတဲ့ စကားလုံး ၅ လုံး ရှာပါ။
• အဲဒီ စကားလုံးအသစ်တွေ သုံးပြီး စာပိုဒ်တိုလေး တစ်ခု ရေးကြည့်ပါ။
• စဉ်းစားပါ — ကိုယ့်ရဲ့ အသံ ဒါမှမဟုတ် တိကျမှု ဘယ်လို တိုးတက်လာလဲ?
• စည်းမျဉ်း: ဘာသာစကားရဲ့ တိကျမှုနဲ့ စည်းချက်ကို အသုံးပြုပါ။

လေ့ကျင့်ခန်း ၇ – အရသာရှိရှိ ရေးပါ

• ရည်ရွယ်ချက်: မှန်ကန်မှုနဲ့ ကိုယ်ပိုင်စိတ်နေစိတ်ထားကို မျှတအောင် လုပ်ဆောင်မယ်။
• လေ့ကျင့်ခန်း:
• ကိုယ်ပြောမယ့်ပုံစံအတိုင်း၊ ရိုးရှင်းပြီး သဘာဝကျတဲ့ စကားလုံးတွေပဲ သုံးပြီး စာပိုဒ်တစ်ပိုဒ် ရေးပါ။
• ပြီးရင် မလိုတဲ့၊ ခေတ်နောက်ကျတဲ့ စကားလုံးတွေ၊ လုပ်ငန်းသုံး စကားလုံးတွေကို စစ်ဆေးပါ။
• အဲဒါတွေကို အချိန်မရွေး တောက်ပနေတဲ့၊ ထင်ရှားတဲ့ စကားလုံးတွေနဲ့ အစားထိုးလိုက်ပါ။
• စဉ်းစားပါ — ကိုယ့်စာက သန့်ရှင်းတယ်၊ ယုံကြည်မှုရှိတယ်၊ လူသားဆန်တယ်လို့ ခံစားရလား?
• စည်းမျဉ်း: ကောင်းတဲ့ အသုံးပြုမှုက ဖက်ရှင်ကို မဟုတ်ဘဲ အဓိပ္ပာယ်ကို အထောက်အကူပြုတယ်။

စစ်ဆေးရန် စာရင်း 

စာတစ်စောင်၊ အီးမေးလ်တစ်ခု၊ ဒါမှမဟုတ် ပိုစ့်တစ်ခုခု တင်တော့မယ်၊ ထုတ်ဝေတော့မယ်ဆိုရင် ဒီမေးခွန်းတွေ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မေးကြည့်ပါ။

• ကိုယ့်စိတ်ကူးက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှိရဲ့လား?
• ကိုယ့်စကားလုံးတွေက ရိုးရှင်းလွယ်ကူလား?
• မလိုအပ်တဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေနဲ့ ရုံးသုံးစကားကြီးတွေ ဖယ်ပြီးပြီလား?
• ဒါက ကိုယ့်ပုံစံအတိုင်း အသံထွက်နေသလား? (ဟန်လုပ်နေသလို မဖြစ်စေနဲ့)
• သူစိမ်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဖတ်ရတာကို ကိုယ်ကြိုက်ပါ့မလား?

ဒီမေးခွန်း ၅ ခုလုံးကို "ဟုတ်တယ်" လို့ ဖြေနိုင်ရင် — ခင်ဗျားရဲ့စာက အဆင်ပြေပြီ။

Zinsser ရဲ့ အခြေခံမူများနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စကား ၅ ခွန်း

"ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စဉ်းစားမှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရေးနိုင်တာ။ စိတ်ထဲက အရှုပ်အထွေးတွေနဲ့တော့ ကောင်းတဲ့စာကို ဘယ်လိုမှ ရေးလို့မရဘူး။ အတွေးရှင်းမှ စာရှင်းမှာ။"

"စာတွေ ရှုပ်ထွေးနေတာက ဒီခေတ်စာရေးတာရဲ့ ရောဂါပဲ။ မလိုအပ်တဲ့ စကားလုံးတွေ၊ ရှည်ရှည်ဝေးဝေး စာသားတွေ၊ ဟန်ကြီးပန်ကြီးစကားတွေနဲ့ မင်းရဲ့ စာကို လည်ပင်းညှစ်သတ်နေတာမျိုး မဖြစ်စေနဲ့။ ရိုးရှင်းဖို့ပဲ လိုတယ်။"

"စာကောင်းရေးချင်ရင် စာကြောင်းတိုင်းကို မရှိမဖြစ်ဆုံး အစိတ်အပိုင်းတွေအထိ ရှင်းထုတ်လိုက်။"

"ကိုယ့်ပုံစံအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီစည်းမျဉ်းကို လိုက်နာရတာက အခက်ဆုံးပဲ။ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပြီး သက်သောင့်သက်သာ ရေးပါ။"

"မင်းက ကိုယ့်အတွက်ပဲ ရေးနေတာ။ အများကြီးဖတ်မယ့် လူအုပ်ကြီးကို စိတ်ကူးယဉ်မနေနဲ့။ အဲဒီလို လူအုပ်ကြီးဆိုတာ မရှိဘူး။ စာဖတ်သူတိုင်းက မင်းနဲ့ မတူတဲ့ တစ်ဦးချင်းစီပဲ။ ဒါကြောင့် ကိုယ်နှစ်သက်ရာကိုပဲ ရေး။"

အကယ်လို့ ဒီစာက မိတ်ဆွေအတွက် အကျိုးရှိတယ်၊ အသုံးဝင်တယ်ဆို စာရေးတာကို စိတ်ဝင်စားတဲ့ တခြားသူတွေလည်း ဖတ်ရှုလေ့လာ နိုင်အောင် ပြန်ညွှန်းပေးပြီး ကူညီပေးဖို့ မေတ္တာရပ်ခံအပ်ပါတယ်။ အဆုံးထိ အချိန်ပေး ဖတ်ရှုပေးတဲ့ အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။

ယခု လက်တွေ့အသုံးချစာအုပ်ကို William Zinsser ၏ On Writing Well စာအုပ်မှ ကောက်နှုတ်ပြီး ReadAct အဖွဲ့သားများမှ ပြင်ဆင်၊ တည်းဖြတ်သည်။

ReadAct: တကယ် ပြောင်းလဲဖို့ ဖတ်ပြီးရင် ထလုပ်