အရွယ်ရဲ့ပြောင်းလဲမှု

အသက်အရွယ်ရလာတာနဲ့အမျှ
ကိုယ်ရဲ့နေထိုင်မှုပုံစံတွေ ပြောင်းလဲလာတယ်။

ဟိုအရင်အချိန်တွေလို
တခြားသူတွေရဲ့ ထင်မြင်ချက်တွေကို
ဦးနှောက်ထဲ မထည့်ဖြစ်တော့ဘူး။

ကိုယ်စိတ်သက်သာရာရဖို့ပဲ
ဦးစားပေးဖြစ်လာတယ်။

အပေါင်းအသင်းနည်းလို့
အားမငယ်မိတော့ဘူး။

ကိုယ့်အနားက
စစ်မှန်တဲ့မိတ်ဆွေအနည်းငယ်လောက်နဲ့ပဲ
ကျေနပ်တတ်လာတယ်။

မိဘရဲ့တန်ဖိုး
အချိန်ရဲ့တန်ဖိုးကို
ပိုသိလာတယ် ပိုတန်ဖိုးထားဖြစ်လာတယ်။

အရာရာတိုင်းကို
လိုက်ခံစားမနေတော့ဘူး
သင့်တင့်စွာ နှလုံးသွင်းတတ်လာတယ်။

ကိုယ်နဲ့ သဘောထားမတူတာတွေ
ကြုံရတဲ့အခါ နားလည်ပေးတတ်လာတယ်။

အေးအေးဆေးဆေး
တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်နေရတာကို
ပိုသဘောကျလာတယ်။

ကိုယ့်ကို ပူလောင်စေမယ့်အရာတွေကို
ဝေးဝေးက ရှောင်ကြဥ်တတ်လာတယ်။

ဘဝမှာ ပျော်ရွှင်ဖို့ အရေးကြီးပါလားဆိုတာ
သိပြီးနောက်ပိုင်း ပိုရယ်မောဖြစ်လာတယ်။

သေချာတာတစ်ခုက
ဘယ်သူ့ကြောင့်မှ ကိုယ့်စိတ်ကို အပင်ပန်းမခံတော့ဘူး။

ကိုယ့်စိတ်ကို အေးချမ်းအောင်ပဲ
နေဖြစ်တော့တယ်။

နောက်ထပ်တစ်ခုကတော့
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပိုချစ်တတ်လာတာပါပဲ။

#စောမြတ်နွယ်