‌မေတ္တာသည်သာ

"မေတ္တာသည်သာ"

"မေတ္တာဆိုတာ ထားတတ်ရင် အရမ်းကိုအေးမြတဲ့ အရာပါ။မထားတတ်ရင်တော့ အဆိပ်ပင်နဲ့ အဆိပ်ဆူးပါပဲလေ" ။တွေးရင်း တွေးရင်း စိတ်လဲတို ဒေါသလဲထွက်ရပါတယ်လေ။လူဆိုသည် အမျိ ုးကား သူများကို မကောင်းမြင်သည့်နေရာ၌ ထိပ်ဆုံး၌ ပါသည်မဟုတ်ပါလား။အခုလဲ ကြည့်လေ သူများ မကောင်းကြောင်းကို မစားရဝမခမ်း ပြောဆိုနေလိုက်ကြတာ။ကိုယ့်သာ သူ့နေရာမှာဆိုရင် ဒီလောက် သည်းခံနိုင်လိမ့်မည်မထင်ပါ။ ကိုယ်ကြားလိုက်ရသော စကားကြောင့် ကိုယ့်မှာ ရင်ကွဲမတတ် နာကျင်ရလျက်။ သူကတော့ သူ့ကိုမကောင်းပြောသော သူများအပေါ် အပြုံးမပျက် ခင်မင်လျက်။ "သက်ထက်နှင်း"ဆိုသော သူမက နာမည်နဲ့ လိုက်အောင် ဆောင်းနှင်းပွင့်လို ဖြူစင်သော အပြုံးမျက်နှာပိုင်ရှင်ပါ။မွေးကတည်းက မျက်စိတစ်ဖက်မမြင် မသန်စွမ်းအဖြစ်နဲ့ မွေးလာတဲ့သူမက လူတကာအပေါ် အနွံနာ အနစ်နာခံပီးပေါင်းသူပါ။ သူများတကာအပေါ် အနစ်နာခံပေါင်းတတ်သော သူမနဲ့ ကျမလို ဇတ်ဇတ်ကြဲ စွာတေးလန်နဲ့က အခင်ဆုံး သူငယ်ချင်း ဖြစ်သွားတာ အံ့တော့အံ့သြစရာပါ။သူမပြောခဲ့သော စကားလေးတစ်ခွန်း ကျွန်မနားထဲမှာ အခုထိကြားယောင်နေဆဲပါ။တစ်ရက်ပေါ့ အတန်းထဲက သူငယ်ချင်းတွေ ပြောသော သူမရဲ့အကြောင်းကို ကျမပြန်ပြောပြတော့ သူပြောတဲ့စကားလေးက "သော်တာရယ် လူဆိုတာက မလိုတစ်မျိ ုး လိုတစ်မျိ ုး ပြောကြမှာပဲတဲ့ ကိုယ့်ဘက်က မေတ္တာတရားရှေ့ထားပီး ဆက်ဆံပေးဖို့သာ လိုတယ်လေ အထူးသဖြင့် ငါ့လို မသန်စွမ်း မျက်စိတစ်ဘက်မမြင် မျက်နှာမှာ မှဲ့တွေ အများကြီးနဲ့ ရုပ်ဆိုးဆိုး ဂျပုမကို သူတို့တွေက ကြောက်စရာ သတ္တဝါတစ်ကောက်ကို မြင်သလို ရွံသလို လန့်သလို မဆက်ဆံတာပဲ ကံကောင်းလှပါပီတဲ့လေ။"ကျမဘဝမှာ ဘယ်တော့မှ မမေ့နိုင်မဲ့ရက် အဲ့ဒီနေ့ကိုရောက်တိုင်း ကျမသူ့ကို သတိရမြဲပါ။ အခုထိလဲ လွမ်းဆဲပါလေ။သူအမြဲပြောသောစကားပါ ကျမကတော့ မယုံခဲ့ဘူးပေါ့။ "သော်တာ ငါဒီနေ့ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆေးတက္ကသိုလ် ခန္ဓာဗေဒဌာနမှာ လှူ ခဲ့ပီတဲ့။ ငါတို့အရပ်ထဲက အမတစ်ယောက်က သူ့မွေးနေ့မှာ ဆေးတက္ကသိုလ်နဲ့ မျက်စိဆေးရုံမှာ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ မျက်ကြည်လွှာ သွာ