"တန်ဖိုးမထားတဲ့သူအတွက် အချိန်ကုန်မခံပါနဲ့"

တစ်သိန်းတန်ပေမဲ့
ဖိနပ် ဖြစ်နေလို့
ခြေအောက် ရောက်ရတယ်။

တစ်ထောင်တန်ပေမဲ့
ဦးထုပ်ဖြစ်နေလို့
ခေါင်းပေါ် ရောက်ရတဲ့
သာဓကတွေကို ကြည့်ပြီး....

တန်ဖိုးထက်
အမျိုးအစားက အရေးကြီးကြောင်း
နားလည်သွားတယ်။

တစ်လ ဆယ်သိန်းရတဲ့
ကုမ္မဏီ ဝန်ထမ်းထက်....

တစ်လ တစ်သိန်းကျော်ရတဲ့
ကျောင်းဆရာ/ဆရာမတစ်ယောက်ကို
လူတိုင်းက လေးစားတာ မြင်ရပြန်တော့

ဂုဏ်ကျက်သရေဆိုတာ
ကိုယ့်ရဲ့ရှင်သန်မှုနဲ့ဘဲ ဆိုင်တယ်ဆိုတာ
သဘောပေါက်သွားတယ်။

ဘယ်လောက်ပဲ စျေးကြီးကြီး
ဖိနပ်ဟာ
ခေါင်းပေါ် တင်ခံရလေ့ မရှိသလို....

ဘယ်လောက်ပဲ စျေးပေါပေါ....
ဦးထုပ်ကို
ခြေမှာ စွပ်လေ့ မရှိပါဘူး။

ဘဝဆိုတဲ့ စာမျက်နှာကို..
ကိုယ်တိုင်ပုံဖော် ရေးဆွဲရတဲ့အခါ.....

တန်ဖိုးတွေ ကြွယ်ဝနေဖို့ထက်
သန့်ရှင်းတဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားတွေ
ဝေဝေဆာဆာ ရှိနေဖို့ဘဲ လိုတာပါ။

ကိုယ်ကိုတိုင် ပြန်မဖတ်ရဲလောက်အောင်
ကျော်ချရမဲ့ စာမျက်နှာတွေကို
ပိုင်ဆိုင်ပြီးကာမှတော့
ကြွယ်ဝမှုဆိုတာ အလကားပါဘဲ။

-???
18.8.2024